VATAN YAHUT SİLİSTRE-NAMIK KEMAL

Namık Kemal; gazeteci, yazar, vatan/millet sevdalısı ve eserini sahnede sadece bir kez görebilen bir mücadeleci.

1853 Osmanlı-Rus harbini konu alan bu eser ilk sahnelendiğinde son perde ile birlikte izleyicilerde çok yüksek bir coşkuya ve ardından “Yaşasın Vatan”, “Yaşasın Namık Kemal” temalı sloganlara yerini bırakıyor ve akabinde oyun saray eşrafını öfkelendirecek yazılara temel olarak gösteriliyor bu gibi sebepler sonucunda Namık Kemal sürgüne gönderiliyor.

Bugün hala milli duygularınızın coşmasını, yeniden yükselişe geçmesini sağladığını rahatlıkla söyleyebiliriz.

Kitap tek bir aşkın değil; Allah aşkının, vatan-millet aşkının ve kula olan aşkın en kıymetli halini bizlere sunuyor.

Vatanına aşık İslam Bey ve İslam Bey’e aşık bir Zekiye vatan sevgisinin ne çok fedakarlığa gebe olduğuna bizleri şahit ediyor.

Ve eser üzerinde fazlaca düşünülmesi gereken şu cümleyi kuruyor:

“…Vatan, iman ile beraberdir. Vatanını sevmeyen Allah’ını (c.c)’da sevemez.”

Olması gereken vatan bilincini isterseniz yazarın satırları ile aktarayım size. Ne demiş Namık Kemal;

“İSLAM BEY: Kandil geceleri mezar ziyaretine gidersin ya?

ZEKİYE: Giderim…Sonra?

İSLAM BEY: Hiç benim ailemden oralarda yatan gördün mü? Atalarımdan kırk iki şehidin adını bilirim. Rahat döşeğinde ölmüş bir adam işitmedim. Anladın ya! Bir adam işitmedim.

Devlet savaş açmış.

Düşman sınırda şehitlerimizin kemiklerini, topraklarını çiğnemeye çalışıyor.

Nasıl olur!

Düşmanın silahı vatana çevrilsin de karşısında önce benim göğsümü bulmasın.

Nasıl olur!

Vatan tehlikede olsun da ben evimde rahat oturayım.

Nasıl olur!

Devlet yerinden oynasın da ben mıhlanmış gibi burada kalayım.

Nasıl olur!

Bugün vatan sevgisi her şeyden kutsal olsun da ben yalnız senin aşkınla uğraşayım.

Nasıl olur!

Dünyada her şeyin ilerlediğini bilirken ben niçin babamdan, atalarımdan geri kalayım?

Vatan! Vatan!…

Vatan tehlikede diyorum!

İşitmiyor musun?

Beni Allah (c.c) yarattı, vatan büyüttü. Allah besliyor, vatan için besliyor! Ben doğduğum zaman açtım. Vatan karnımı doğurdu. Çıplaktım, vatan sayesinde giyindim. Vatanımın nimeti kemiklerimde duruyor. Vücudum vatanın toprağından, nefesim vatanın havasından…

Ben şimdi vatan için ölmeyeceksem, niçin doğdum?

Ben adam değil miyim?

Görevim yok mu?

Vatanımı sevmeyeyim mi?

Ah, vatanını sevmeyen adamdan nasıl aşk beklersin?”

“VATAN YAHUT SİLİSTRE-NAMIK KEMAL” üzerine 1 yorum.

Bir cevap yazın